Zašto je srpsko i crnogorsko rukovodstvo pedesetih i šezdesetih godina 20. veka poklanjalo Kosovu teritoriju Novopazarske, Tutinske, Rožajske i Plavske opštine?
Istraživanje koje su sproveli neki beogradski mediji prepisuje se tadašnjem visokom srpskom funkcioneru Petru Stanboliću. Posle Drugog svetskog rata, opština za većinu sela Vračevskog kraja bila je mesna kancelarija, tada i opština Novopazarska Trnava. Nekom odlukom iz Beograda formirana je opština Lešak, što je povuklo više sela koja su pripadala Novom Pazaru.
Leposavić i Zubin Potok su odmah nakon Drugog svetskog rata ušli u sastav novostvorene Kosovske oblasti. Neko je ponovo naredio, prepisuje se Petru Stanboliću, da se rasformira opština Lešak i da se sa ostalim selima pripoji opštini Leposaviću, samim tim i Kosovu i Metohiji. Održan je i referendum.
Jedino su se meštani sela Vučja Lokva na referendumu izjasnili protiv izdvajanja iz Novopazarske opštine i pripajanja Leposavskoj opštini, samim tim i Kosovu. Vučja Lokva je tada bila 100% naseljena Bošnjacima. Sva druga sela su, ako je bilo tačno, na referendumu prihvatila odlazak u sastav Kosova i Metohije.
Tutinskoj opštini su oduzete velike teritorije do Istoka, Zubinog Potoka i na Rogozni. Rožajskoj opštini je oduzeta zemlja na Kuli, Čakoru sve do Istoka. Opština Plav je bila u predgrađu Skadra. Prilikom otvaranja flotacije u Leposaviću 1972 godine, tadašnji predsednik SIVA vlade Jugoslavije Džemal Bjedić je verbalno prebacio prisutnom visokom funkcioneru Kosova i Metohije Mahmutu Bakaliju i predsedniku Leposavića Vukašinoviću da Savezna vlada Jugoslavije i Skupština Jugoslavije nisu odobrile pomeranje AVNOJskih granica i da će se ubrzo proglasiti ništavnim. Bakali je ignorantski odgovorio da je to dogovor Beograda i Prištine.
Većinsko ulaganje u izgradnji flotacije u Leposaviću je bila vlada Bosne i Hercegovine. Flotacija je dnevno mljela 1000 do 1500 tona koncentrata olova i cinka,srebra I zlata, zapošljavala je do 400 radnika. Ustavom 1974. godine Kosovu i Metohiji je katasterski zauzeta zemlja prepisana. Novopazarskoj opštini je oduzeta zemlja na kojoj se nalaze rudna i šumska bogatstva.
Kada je otvoren rudnik Crnac 1964 godine, Trepča nije primila obavezu da plaća troškove Novopazarskoj opštini na čijoj se teritoriji nalazi rudnik. Tadašnji predsednik Novog Pazara Momčilo Džambasanović tuži Trepču privrednom sudu. Sud donosi odluku da Trepča mora da plaća rentu od 3%, što je i bilo. Tadašnji generalni direktor Trepče, nazmi Mikulovci, gostujući kod beogradskih novina NIN, izjavljuje da će Trepča otvoriti potkom iz sela Gnježdani, teritorija Kosova, i transportovaće rudu, nećemo više novopazarcima plaćati. “Pod zemljom nema granice”, zapretio je Mikulovci.
Od 1964. godine, od kada se otvorio rudnik Crnac, preko 90% rude se vadi sa prostora novopazarske opštine. Kampanja koja se vodi oko rude na Rogozni ima za cilj da se dalje odvlači novopazarsko bogatstvo prema Kosovu.
Amerikanci su pre 20 godina naredili kosovskoj vladi da vrati Crnoj Gori, Rožajama proctor na Čakoru i Kuli. Opozicioni Kurtijevi poslanici su zapalili skupštinu Kosova i zapretili da se zemlja ne sme vraćati. Do danas je tako. Albin Kurti ne da Bošnjacima Kosova opštine koje su dobili od međunarodne zajednice.
Taći bivši presednik Kosova je jednom prilikom izjavio da je spreman da jedan deo teritorije oko Vračeva,Belog brda vrati Srbiji.Nesto je slično izjavio i premijer Albanije Rama. Kao da je to milostinja. To je jedna strana priče. Uskoro sledi odgovor druge strane. Novi Pazar mora da traži povratak svoje zemlje.
Na slici: Mali deo zemlje na čakoru koje Kosovo mora da vrati Rožajskoj opštini. Rožajsko je sve do Istoka. Kurti blefira…
