- MEDIJSKI LINČ UMJESTO INFORMISANJA: Zašto je Demir Šarkinović predstavljen kao opasni kriminalac?
Piše: Redakcija
Slučaj Demira Šarkinovića iz Plava pokazao je još jednom koliko je tanka granica između informisanja javnosti i medijskog progona pojedinca u savremenoj Crnoj Gori. Nakon što je Sud za prekršaje izrekao Demiru Šarkinoviću uslovnu osudu zbog uvredljivih riječi upućenih političaru Vladislavu Dajkoviću, brojni mediji požurili su da objave bombastične naslove o „20 dana zatvora“, ostavljajući građanima utisak da je riječ o ozbiljnom kriminalcu i opasnosti po društvo.
Tek u tekstovima, sitnim slovima, moglo se pročitati da se zapravo radi o uslovnoj osudi koja se neće izvršiti ukoliko ne bude novog prekršaja. Pitanje koje se nameće jeste: da li je cilj bio informisanje javnosti ili javno etiketiranje jednog Bošnjaka iz Plava? Gdje je ista revnost kada se vrijeđaju Bošnjaci?
Posebno je zanimljivo što je predmet spora Vladislav Dajković, političar koji je godinama poznat po izrazito prosrpskim stavovima i javnim nastupima koji kod velikog broja Bošnjaka izazivaju ogorčenje. Za mnoge stanovnike Sandžaka imena Draže Mihailovića i Ratka Mladića nisu tek istorijske teme niti političke parole. To su simboli stradanja, progona i kolektivne traume.
Zato se mnogi danas pitaju da li bi reakcija medija bila jednako žestoka da je neko uvrijedio bošnjačkog političara ili javnu ličnost iz Sandžaka. Da li bi naslovnice danima brujale? Da li bi se tražila najstroža kazna? Ili bi se sve završilo uz objašnjenje da je riječ o slobodi govora? Sud je presudio, ali mediji su presudili mnogo prije suda.
Mnogi Bošnjaci Sandžaka i Crne Gore ne mogu ignorisati činjenicu da je riječ o političaru koji je godinama javno iskazivao simpatije prema Draži Mihailoviću i Pavlu Đurišiću, ličnostima koje u bošnjačkom narodu predstavljaju simbol zločina i progona. Zbog toga se među građanima opravdano postavlja pitanje zašto je mnogo veća pažnja usmjerena na Demirove riječi nego na višegodišnje relativizovanje ideologija koje su iza sebe ostavile hiljade žrtava.
Sudska odluka može biti predmet pravne rasprave i žalbi, ali ono što posebno zabrinjava jeste ponašanje pojedinih medija koji su od samog početka formirali presudu u javnosti. Umjesto hladnog prenošenja činjenica, dio medijske scene stvorio je narativ o čovjeku kojeg treba javno osuditi, ismijati i predstaviti kao simbol netolerancije. Takav pristup nije nov. Brojni Bošnjaci u Crnoj Gori godinama ukazuju da se incidenti u kojima učestvuju pripadnici manjinskih naroda često predstavljaju mnogo dramatičnije nego slični slučajevi kada su akteri pripadnici većinskog naroda.
Nije sporno kažnjavanje, sporan je odnos. Niko ne može braniti uvrede i prijetnje. Civilizovano društvo podrazumijeva odgovornost za javno izgovorenu riječ. Ali jednako tako, civilizovano društvo podrazumijeva i jednake aršine. Ako se kažnjava Demir Šarkinović zbog izgovorenih riječi, onda građani imaju pravo da pitaju koliko je puta ista energija usmjerena prema onima koji vrijeđaju Bošnjake, relativizuju ratne zločine ili veličaju ideologije koje su iza sebe ostavile hiljade žrtava. Dok se na to pitanje ne dobije jasan odgovor, osjećaj nepravde među Bošnjacima Sandžaka neće nestati. Jer problem nije samo jedna presuda. Problem je utisak da za jedne važe jedna pravila, a za druge neka sasvim druga.