Otišao je onaj koji je pomagao svima: Redžep (Arslan) Dudić više nije među nama

Biohane, malo sandžačko selo u opštini Tutin, danas je tiše nego ikad. Vijest o smrti Redžep (Arslan) Dudić proširila se brzo, ali bol koju je donijela širi se još brže — od Biohana, preko cijelog Sandžaka, pa sve do sandžačke dijaspore u Njemačka i širom Evrope. Redžepa Dudića su rođaci pronašli na mjesnom groblju u Biohanama, mjestu tišine i vječnog smiraja. Nakon toga su obaviješteni nadležni organi, a istraga će utvrditi sve okolnosti njegove smrti. No, ono što je već sada jasno jeste da je njegov odlazak ostavio duboku i bolnu prazninu.

Bio je jedan od jačih i uspješnijih sandžačkih preduzetnika u Njemačkoj, ali nikada čovjek koji se mjerio samo uspjehom i novcem. Za mnoge je bio poslodavac koji razumije, čovjek koji sluša, humanitarac koji pomaže bez pitanja. Nakon vijesti o njegovoj smrti, javili su se brojni radnici i saradnici, dijeleći poruke tuge, zahvalnosti i poštovanja, svjedočeći da je Redžep Dudić bio više od šefa — bio je oslonac.

Posebno mjesto u njegovom životu imala je briga za sandžački narod u dijaspori. Pomagao je onima koji su tek dolazili, onima koji su posrtali, i onima koji su se stidjeli da zatraže pomoć. Nikada nije zaboravio odakle je potekao i kome pripada. Prema podacima iz smrtovnice, Redžep (Arslan) Dudić preselio je na ahiret 6. februara 2026. godine, u 61. godini života. Iza sebe je ostavio suprugu Senadu, sinove Nihada i Rijalda, braću Sadrjiju i Zećira, sestru Fahru, snahe, unučad, kao i mnogobrojnu rodbinu, prijatelje i poštovaoce.

Dženaza-namaz će se klanjati u subotu, 7. februara 2026. godine, sa ikindije-namaza kod Centralne džamije, dok će ukop biti obavljen na mezarju u Biohanama — tamo gdje je pronađen, i tamo gdje će zauvijek počivati. Njegova smrt nije pogodila samo jednu porodicu ili jedno selo. Pogodila je čitav Sandžak i dijasporu, jer otišao je čovjek kojeg su ljudi doživljavali kao svog. U vremenu kada je ljudskost rijetka, Redžep Dudić je bio njen tihi, ali snažni primjer.