Na planini Suvobor ovih dana održano je obilježavanje Markovdana, manifestacije koju Ravnogorski pokret godinama koristi kao simbolično okupljanje sljedbenika četničke ideologije iz vremena Drugog svjetskog rata. Međutim, ono što su građani mogli vidjeti na snimcima i fotografijama sa ovog događaja izazvalo je ozbiljno uznemirenje širom regiona. Kolone ljudi u četničkim uniformama, crne zastave, kokarde, povici “Srbija Srbima”, ali i prizori naoružanih muškaraca koji su nosili puškomitraljeze i drugo oružje, ostavili su utisak demonstracije sile i otvorenog nacionalizma, a ne običnog okupljanja ili “istorijskog sjećanja”.
Posebno zabrinjava činjenica da su se tokom okupljanja mogli vidjeti i štandovi na kojima su prodavani noževi, sekire, pa čak i strune za davljenje – predmeti koji više podsjećaju na ratnu ikonografiju i zastrašivanje nego na bilo kakvu kulturnu ili memorijalnu manifestaciju.
Na videosnimcima koji kruže društvenim mrežama vide se i rafali i pucnji u neposrednoj blizini policijskih službenika, dok policija gotovo nijemo posmatra događaj bez vidljive reakcije. Upravo taj prizor izazvao je najveći bijes javnosti – kako je moguće da se na jednom javnom okupljanju pojavljuju ljudi sa ratnom simbolikom, dugim cijevima i ekstremističkim porukama, dok institucije ostaju pasivne?
Sva ta kuktura….. pic.twitter.com/C2S7QC0Bz5
— Sandzak Danas (@DanasSandz9154) May 11, 2026
Za mnoge građane regiona ovo nije nikakva “tradicija”, već otvorena parada šovinizma i pokušaj normalizacije ideologije koja je iza sebe ostavila masovne zločine, etnička čišćenja i duboke rane na Balkanu. Učesnici su prolazili pored spomenika Dragoljub Draža Mihailović, čija rehabilitacija iz 2015. godine i dalje izaziva burne polemike. Dodatnu zabrinutost izaziva činjenica da su, prema tvrdnjama organizatora, na Ravnu goru stigli simpatizeri iz više država regiona i dijaspore. Time cijeli događaj dobija mnogo širu političku i bezbjednosnu dimenziju. Dok Evropa govori o borbi protiv ekstremizma i govora mržnje, slike sa Suvobora djeluju kao prizori iz nekih mračnih vremena za koja su mnogi vjerovali da su davno ostala iza Balkana. Pitanje koje ostaje jeste – gdje je granica između “okupljanja”, političke provokacije i otvorenog veličanja ideologija koje su region već jednom odvele u krvoproliće?