U džamiji u Seljašnici kod Prijepolja danas je, povodom 83 godine od njegove smrti, proučena dova za dušu Sulejmana ef. Galizevića, jednog od znamenitih imama sandžačkog kraja, čije ime i sudbina i danas žive u kolektivnom pamćenju vjernika.
Sulejman ef. Galizević rođen je 1886. godine u selu Čauševići (današnja Seljašnica) kod Prijepolja. Iako nisu sačuvani precizni podaci o njegovom formalnom obrazovanju, njegov životni put svjedoči o dubokom vjerskom znanju i predanosti imamskoj službi. Prve korake kao imam načinio je u rodnom kraju, da bi kasnije, zbog potreba službe, bio raspoređivan u više mjesta širom tadašnje države.
Jedno vrijeme službovao je u Plavu kao imam Šabovića džamije, po odluci Naibskog odbora u Skoplju, a potom je 1936. godine premješten u Komaran. Imamsku službu nastavio je i u Nišu, gdje je proveo nekoliko godina, da bi 1938. godine, odlukom Ulema-medžlisa u Skoplju, bio imenovan za imama Kasidolskog džemata u Pribojskom srezu. U tom periodu obavljao je i dužnost povjerenika društva „Gajret“.
Tragična sudbina zadesila ga je 5. februara 1943. godine u Požegrmcu kod Priboja, kada je ubijen tokom masovnih zločina nad bošnjačkim stanovništvom tog kraja. Sulejman ef. Galizević ukopan je na mjestu stradanja, zajedno sa još nekoliko svojih džematlija koji su ubijeni istog dana. Istog tog dana porušena je i džamija u kojoj je bio imam, a pokolj je zahvatio više sela Pribojskog sreza.
Narodno predanje pamti i priče o neobičnim i potresnim svjedočenjima nakon njegove smrti, uključujući kazivanja da se na mjestu njegovog mezara dugo vremena moglo čuti učenje ezana, naročito u sabahskim satima – što je za vjernike ostalo simbol njegove žrtve i duhovne snage.
Njegov sin, Hakija ef. Galizević, također je krenuo očevim stopama i postao imam. Iako nije stradao, bio je izložen teškim pritiscima i progonima nakon rata, zbog čega je na kraju bio primoran da napusti rodni kraj i preseli se u Tursku.
Radna biografija rahmetli Sulejmana ef. Galizevića detaljno je obrađena u knjizi „Ulema Sandžaka od Berlinskog kongresa do raspada SFRJ (1878–1990)” autora dr. Nadira ef. Dacića, gdje je dokumentovan njegov dugogodišnji doprinos vjerskom i društvenom životu muslimana Sandžaka.
Sjećanje na Sulejmana ef. Galizevića i njegove džematlije nije samo historijska obaveza, već i ljudska i vjerska dužnost. Njihova imena i žrtva podsjećaju na stradanja, ali i na snagu vjere i dostojanstva koje ni najteža vremena nisu mogla izbrisati. Za njihove duše – proučimo Fatihu.