Zahir ef. Havić, hrabri hodža iz sela Slatine kod Foče, bio je vjerski referent Prve proleterske divizije i simbol otpora fašizmu i nacizmu tokom Drugog svjetskog rata. Njegova životna priča predstavlja jedno od najčasnijih svjedočanstava bošnjačkog doprinosa borbi protiv okupatora i domaćih izdajnika.
Havić je tokom rata bio aktivan borac protiv četničkog genocida u Istočnoj Bosni, suprotstavljajući se zločinima koji su vršeni nad Bošnjacima i drugim narodima. Kao svjestan i obrazovan vjerski radnik, pozivao je Bošnjake da ne pristupaju ustaškim jedinicama, već da se pridruže partizanskom pokretu, videći u njemu jedini pravi put za oslobođenje od fašističke tiranije.
U borbi na Sutjesci, Zahir ef. Havić je zarobljen od strane ustaša, nakon čega je predat njemačkim nacistima. Mučen je i na kraju ubijen u logoru Sajmište u Zemunu, gdje su nacisti sprovodili najgore zločine nad zarobljenim antifašistima.
Ono što Havića izdvaja jeste njegova neustrašivost i dosljednost. On je na svojoj ahmediji nosio crvenu partizansku zvijezdu, simbolizujući jedinstvo vjere i borbe za slobodu. Kao vjerski lider, Havić je pokazao da vjera nije prepreka borbi protiv zla, već da je ona temelj moralnog otpora. Njegov primjer bio je inspiracija mnogim Bošnjacima koji su se priključili partizanskom pokretu i dali svoj doprinos u borbi protiv fašizma.
Rahmetli Zahir ef. Havić ostaje zapamćen kao simbol muslimanske moralnosti i antifašističke borbe. Njegova žrtva i hrabrost u borbi protiv nacista, fašista, četnika i ustaša svijetli kao neizbrisiva svjetlost na stranama naše historije.
El-Fatiha!