Kolumna novinara i publiciste Dragan Bursać izazvala je snažne reakcije u javnosti jer se bavi događajima sa utakmice između FK Novi Pazar i FK Crvena zvezda, gdje su navijači beogradskog kluba skandirali ime ratnog zločinca Ratko Mladić. Bursać taj događaj ne tumači kao izolovani incident, već kao dio šire političke i ideološke matrice koja traje decenijama.
U tekstu objavljenom na portalu Radiosarajevo.ba, autor iznosi oštru kritiku srpskog nacionalizma i uloge navijačkih grupa u političkom životu Srbije, uz posebno naglašavanje simboličke poruke koju, prema njegovom tumačenju, takvo skandiranje šalje Sandžaku i bošnjačkom stanovništvu. Bursać centralni događaj opisuje veoma oštro. On tvrdi:
„Ono što se desilo na utakmici Crvene zvezde i Novog Pazara nije sport. To je politički četnički performans.“
Prema njegovom viđenju, stadion je pretvoren u prostor demonstracije ideološke moći i zastrašivanja. Autor smatra da skandiranje imena Ratka Mladića predstavlja simboličku poruku dominacije i podsjećanje na ratnu politiku iz devedesetih.
U analizi kolumne jasno je da Bursać posmatra sportske tribine kao produžetak političke borbe. On smatra da se kroz navijačke parole šalju političke poruke, posebno prema sredinama koje se ne uklapaju u nacionalistički narativ. Jedna od glavnih teza kolumne jeste historijska veza između navijačkih grupa i nacionalističkih projekata. Bursać podsjeća na period ratova devedesetih, kada su pojedine navijačke grupe bile povezane sa paravojnim formacijama.
Autor navodi primjer Željko Ražnatović Arkan, koji je regrutovao borce za svoju paravojnu jedinicu upravo među navijačima. Po njegovom tumačenju, taj model mobilizacije nikada nije potpuno nestao – promijenio je samo oblik. U današnjem kontekstu, Bursać tvrdi da se navijačke grupe često koriste za političke provokacije, zastrašivanje ili demonstraciju nacionalističke moći.
Poseban dio kolumne posvećen je pitanju zašto se ovakvi incidenti događaju upravo u Novom Pazaru. Bursać smatra da je razlog politička i kulturna specifičnost tog grada. On naglašava da je Novi Pazar sredina sa većinskim bošnjačkim stanovništvom i snažnim civilnim društvom koje se često suprotstavlja nacionalističkim politikama. Upravo zbog toga, tvrdi autor, grad postaje simbolična meta provokacija.
U kolumni se navodi da takve poruke imaju cilj psihološkog pritiska i demonstracije moći nad prostorima koji se ne uklapaju u dominantni nacionalistički narativ. Bursać je posebno kritičan prema reakciji institucija Srbije. On tvrdi da država često ignoriše ili minimizira ovakve incidente, što prema njegovom mišljenju stvara utisak prećutne tolerancije prema glorifikaciji ratnih zločinaca.
Autor iznosi tvrdnju da navijačke grupe u Srbiji već godinama funkcionišu kao neformalna politička infrastruktura vlasti – bilo kroz pritiske na opoziciju, proteste ili demonstracije nacionalističke mobilizacije. Ovakva ocjena predstavlja jedan od najkontroverznijih dijelova kolumne, jer direktno dovodi u vezu političku vlast sa navijačkim strukturama.
U završnom dijelu teksta Bursać naglašava simboličku dimenziju Sandžaka. On smatra da ovaj region predstavlja dokaz multietničke i politički različite Srbije, što ga čini posebno osjetljivim u kontekstu nacionalističkih narativa. Autor zaključuje da skandiranje ratnim zločincima ne pokazuje snagu, već duboku krizu društva koje i dalje nije raskrstilo sa nasljeđem ratova.
Istovremeno poručuje da takvi incidenti ne mogu promijeniti identitet i društvenu realnost Sandžaka, koji opisuje kao prostor različitosti i otpora nacionalističkoj homogenizaciji.
✅ Zaključak novinarske analize
Kolumna Dragana Bursaća predstavlja oštru političku interpretaciju događaja na utakmici u Novom Pazaru. Autor incident na tribinama ne vidi kao sportski problem, već kao simbol šire ideološke borbe koja, prema njegovom mišljenju, traje još od ratova devedesetih.
Kroz tekst Bursać povezuje navijačke grupe, nacionalističku ideologiju i političku moć, uz snažnu poruku da Sandžak ostaje prostor koji se opire takvim narativima. Kolumnu procitajte na ovom linku!