Srpski historičar Aleksandar Raković izazvao je brojne reakcije u regionu nakon gostovanja u emisiji “Dok anđeli spavaju”, gdje je otvoreno govorio o ideji ujedinjenja Srbije, Republike Srpske i Crne Gore u jednu državu, nazivajući litije u Crnoj Gori “srpskom revolucijom vođenom Božjom rukom”.
Raković je tokom razgovora istakao da smatra kako su litije predstavljale “svesrpsku koheziju kakva nikada ranije nije viđena”, dodajući da su “svi Srbi disali kao jedan narod, bez podjela”. Njegove izjave ponovo su otvorile polemike o nacionalizmu, političkim aspiracijama i odnosima u regionu Zapadnog Balkana.
Posebnu pažnju izazvala je njegova tvrdnja da će se “uvijek zalagati” da Srbija, Republika Srpska i Crna Gora budu jedna država. Kao ideološko uporište naveo je djelo Gorski vijenac i riječi Petar II Petrović Njegoš, koje je opisao kao “srpsku Bibliju” i “srpsku ideologiju”.
Govoreći o političkim promjenama u Crnoj Gori, Raković je kazao da je pad DPS-a doživio kao uspon srpske nacionalne ideje, ističući da je i sam pokušavao doprinijeti tom procesu kroz javne nastupe i djelovanje. U tom kontekstu spomenuo je i telefonski razgovor sa Radovan Karadžić, koji mu je, prema njegovim riječima, rekao da je “srpska nacionalna ideja u velikom usponu”.
Raković je u emisiji govorio i o svom ličnom odnosu prema nacionalnom identitetu, tvrdeći da od osnovne škole piše isključivo ćirilicom, te da je još kao dječak crtao “granice Velike Srbije”. Naveo je kako ga “razgovor o srpstvu okrepljuje”, dodajući da mu “srbovanje daje energiju”.
U jednom dijelu razgovora osvrnuo se i na Vojislav Šešelj, rekavši da razumije njegovu potrebu da “javnim srbovanjem” pronađe snagu nakon povratka iz Haga i zdravstvenih problema.
Ovakve izjave izazvale su burne reakcije na društvenim mrežama i u dijelu javnosti, posebno zbog otvorenog zagovaranja koncepta “Velike Srbije”, koji je decenijama jedna od najosjetljivijih političkih tema na prostoru bivše Jugoslavije. Kritičari smatraju da ovakva retorika dodatno produbljuje nacionalne podjele i vraća region u atmosferu devedesetih godina, dok pristalice Rakovićevih stavova njegove poruke vide kao izraz “nacionalnog jedinstva i identiteta”. Pogledajte gostovanje ispod teksta.